THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.

privacy verklaring

Op de hellingen van de Vesuvius
door Wanda Reisel - 1989
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: liefde, poëtische tekst, vriendschappen
Thema: Gedwarsboomd verlangen naar liefde
Genre: Drama/toneelspel

Synopsis:
Groot verlangen doet gebochelde Italiaanse dichter smachten naar de aardse liefde. Maar hij wordt gedwongen te kiezen voor de illusie van liefde in zijn gedichten.

Samenvatting:
personages:
Giacomo Leopardi, dichter
Antonio Ranieri, zijn vriend
Paolina, zijn zuster
Fanny, een vriendin;
Moeder
Dokter ManelIa
De beroemde dichter Giacomo Leopardi leeft samen met zijn zus Paolina afgelegen in een huis op de hellingen van de Vesuvius. Als dichter is hij een genie, als mens afzichtelijk: hij heeft een bochel, een slepend been en een stinkende huidziekte. Zijn ouders hebben hem proberen te harden door een Spartaanse, afstandelijke opvoeding.
Hij verlangt naar liefde. Als zijn vriend Antonio de mooie Fanny meeneemt en aan hem voorstelt, wordt Giacomo straalverliefd op haar. Fanny valt eigenlijk op de charmeur Antonio maar wordt ook aangetrokken door het genie van de dichter, van zijn uiterlijk walgt ze. Door de onmogelijkheid van deze driehoek probeert Giacomo zich van het leven te beroven met een aardappelmesje.
Hij beseft dat niemand hem ooit dicht zal naderen omdat hij fysiek zo afzichtelijk is, ze zullen hem alleen om zijn woorden bewonderen. Hij sterft, maar vanuit de dood klinken nog zijn woorden, emotioneel, verlangend en net zo vurig als een vulkaan die zijn lava uitspuugt.

Fragment:
(Op de hellingen van de Vesuvius. Een kleine, witte, enigszins vervallen villa)

scene 1

giacomo Laat varen alle hoop
gij die hier binnentreedt

Al mijn organen
zijn volgens de doktoren
gezond
maar geen ervan
kan zonder grote pijn
gebruikt worden
tengevolge van een bijzonder sterke
en abnormale gevoeligheid
die al drie jaar
met de grootste hardnekkigheid
van dag tot dag toeneemt
Hier op de hellingen van de Vesuvius
heerst het beste klimaat voor mijn organen
hitte met een goed gerichte bries
kou kan mijn lichaam niet velen
dus hier
waar de aarde hard is
waar slechts de brem bloeien kan
die heuvels met haar geur doordrenkt
hier gedij ook ik
voor zo lang het duurt
Daar verderop ligt het huis
waar mijn goede vriend
en zij die zich mijn zuster noemt
de muren herstellen

Het was op een dag in achttien...

Hierboven zit ik
en ik kijk naar die twee daar
ik kan mijn mond wel openen
maar zij horen mij niet
ik kan schreeuwen wat ik wil
maar nog horen zij me niet
de lamzakken
Ik ben te ver verwijderd
te ver van ze verwijderd

Het was een dag in achttien...
Ik herinner me het verhaal
maar niet het jaartal
ik weet dat het in de lente was
ik weet dat
omdat ik voor het eerst
bloeiende magnolia's zag
zo'n absurd detail
dat men onthoudt
uit het grote geheel
zo'n bloeiende magnolia
dat is toch waanzin
dat men zoiets onthoudt
en juist niet het jaar waarin het gebeurde
niet eens bij benadering
het kan net zo goed
tien als twintig jaar geleden zijn

Nu voel ik mij oud
en wanneer ik mijn mond opendoe
hoort niemand me
omdat ik oud ben
omdat mijn stem zwak geworden is
omdat ik geen familie heb
omdat ik gevonden ben
op een dag
geboren ben ik niet
gevonden
onder in een kelder
in een kelder van de aarde bedoel ik
het leek op een gewone kelder
zo eentje die men in boerenhofsteden vindt
zo'n kelder
Het verhaal is bekend
Wij
zeggen ze
wij kennen jouw verhaal toch
maar ze weten niet dat ik me niet goed voel
omdat ik geen familie heb
en dat ik niet gelukkig ben
omdat ik oud word
Hierboven is de wind koud
en toch blijf ik hier
ik kijk naar de mensen beneden
en nu en dan roep ik
iets als Hela of Ho
maar ze horen me niet
niemand hoort me
omdat ik hierboven zo ver weg zit
daarom

Nu zit ik hier drieëndertig dagen
en ik bekijk de wereld onder me
en iedere dag is hetzelfde
Ieder moment verwacht ik iemand
die zich mijn zuster noemt
of ook mijn vrouw
maar ik weet niet wie zij is
zij zegt: ik ben het, je zuster
maar ik heb helemaal geen zuster
ik ben het je vrouw
zegt ze ook vaak
maar ik ben toch helemaal niet getrouwd
of zo iets
Ik vind haar sympathiek
zij die zich mijn zuster
of mijn vrouw noemt
ze is sympathiek
niet alleen omdat ze me eten brengt
dat is natuurlijk sympathiek
als iemand je je eten brengt
maar het is niet alleen daarom

paolina De zuster dat ben ik
de vrouw
Mij heeft hij nauwelijks opgemerkt
omdat ik om hem heen sluip
terwijl hij aan het kleine bureau zit
en leest in de encyclopedieën
en de andere boeken
Alles van de wereld wil hij weten
alles
maar
heb ik hem gezegd
maar je kan niet alles van de wereld weten
op zo’n toon heb ik hem dat gezegd
zoals je tegen een kind spreken kan
Hij zit daar maar
en leest in de encyclopedieën
met zijn been gestrekt onder de tafel
het been omdat het sleept
dat heeft hij van zijn geboorte af gehad
dat sleepbeen dat hem pijn doet
dat stijve sleepbeen
maar als hij leest heeft hij geen tijd
om zijn gedachten aan het been te wijden
dan vergeet hij het been
en heeft hij alleen nog maar oog voor de encyclopedie
Ja ik ben de zuster
de jongere zuster
maar wanneer hij mij ziet
zegt hij:
ik heb geen zuster
wie ben jij
Die vragen heb ik zo vaak gehoord
die retorische vragen
ik hoor ze niet meer
ze doen me geen pijn meer
omdat ik zijn zuster ben
omdat ik dat weet
dat is genoeg voor mij
omdat ik het weet
Nu en dan zeggen de mensen:
hoe gaat het met je broer
en dan lachen ze zo'n beetje
met kleine ogen
alsof ik geen broer heb
voor mij is het dan voldoende
om met mijn hoofd te knikken
en te zeggen:
met mijn broer gaat het goed
en als ik ze dan mijn rug heb toegedraaid
lachen ze
De mensen hier
zijn niet onze vijanden
maar onze vrienden
zijn zij ook niet
We worden geduld
hier op de hellingen van de Vesuvius
waar het prachtig is
een heel mooie natuur is dat hier
heel goed
heel mooi
heel rustig


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login