THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.

privacy verklaring

FLO
door Miep Zielhuis - 2020
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: liefdeloosheid, onvermogen, onmacht, jaloezie, ontkenning
Thema: gezinsgeheim verwoest familiebanden
Genre: Tragikomedie

Beschrijving:
Door een jarenlang sluimerend gezinsgeheim zijn een  echtpaar vervreemd van elkaar en hun uitwonende, studerende, kinderen,  maar vooral ook van zichzelf. Om de leegte in hun bestaan op te vullen neemt de vrouw een jonge  asielzoekster, Elena, uit de Balkan in huis.
Onaangekondigd  komen de kinderen langs op een van hun spaarzame bezoeken. Vooral de dochter ziet tot haar ontsteltenis hoe liefdevol haar ouders met hun surrogaat stiefdochter omgaan.
Jaloezie is haar deel omdat ze zelf in haar jeugd kil en afstandelijk door hen is benaderd. Op den duur zorgt de immer hartelijke aanwezigheid van Elena naar het echtpaar toe voor het openbreken van hun onverwerkte trauma uit het  grijze verleden. De zoon reageert hierop met een flegmatische en honende houding op het cynische af.
                                                    
 
 
 

Fragment:
Scéne 1
 
Henco
O, ja Nico, we gingen samen op jongenskoor, belijdeniscatechesatie, de jongelingenvereniging. We zaten achter dezelfde meiden aan. Alles deden we samen. Bij hem thuis
gingen we grasduinen in de bibliotheek van zijn vader en dan ging Nico op het orgelkrukje staan en declameerde hele stukken uit stemmen des Heils van Johannes de Heer.  Dan deed hij zijn vader na op de kansel in de kerk: Een zondig  begeren,zei hij dan “Kampt in mijn lichaam met s’hoogsten gebod.  Leer door Uw dood mij de zonde overwinnen.”
 
Trui
Je weet het allemaal nog.
 
Henco
“Leidt in Uw paden mijn lusten en zinnen.” En dan vroegen wij aan zijn vader wat dat Allemaal betekende, en dan kregen we van hem een boekje over: “Jongens vragen en meisjes vragen.” De meisjes moesten hun tabernakeltje beschermen, hun voorhofje rein houden en niemand toelaten tot hun Heilige der Heilige.
 
Trui
Nicolaas is anders wel in mijn voorhofje geweest.
 
Henco
Ja en opeens zat Trui in de kerk, het knappe wichtje uit de grote stad. Nico en ik werden allebei smoor op haar. Een kop vol pijpenkrullen en  een smoeltje om op te vreten. En een lijfje, een wespentaille, zoooo dun. 
 
Elena
Vramjeska is nog geel moojij gjeen wjonder gop gop gedjaan met Nico.
  
Henco
Wat heb jij gedaan Trui.
 
Trui
Hop hop Nico.
 
Henco
Wat hop hop
 
Trui
Met Nico, hij is in mijn voorhofje geweest, weet je wel?
 
Henco
Potverdomme dus toch. Als ik het niet dacht. De smeerlap, hij zei tegen mij ga jij maar eerst. Als jij haar niet neemt dan neem ik haar. De vieze vuile leugenaar. Wij hadden geen geheimen voor elkaar. We waren boezemvrienden, en nou hebben we ook nog dezelfde boezem gedeeld, ha ha ha. 


 
Scéne 2

Florence        
Nu doe je het weer. FLO, FLO FLO, IK BEN GEEN ONGEDIERTE. Iedereen noemt mij Florence, mijn vriendinnen  Hilda en Marieke,  de hockeyvereniging  het hele vrouwendispuut Femke’s Last. Behalve mijn eigen moeder. Mijn hele jeugd hoor ik niets anders dan Flo doe dit en Flo doe dat. Ik heet godverdomme Florence…..FLORENCE!!!!!!!
 
Henco
Wat is Femkes Last?
 
Jeremia
Net zoiets als Afke’s tiental maar dan zonder loungen in de bedstee.
 
(Elena gaat rond met de theepot)

Florence        
Elena geef maar hier, theeschenken doet de echte dochter.
 
Jeremia         
Ze is vast bij pa en ma in een dienstje.
 
Florence        
Nee Jeremia, ze behandelen haar als hun kind.En het ergste is ze behandelen haar zoals een liefhebbende ouder behoort te doen! Nu zuigt Elena alle aandacht op die aan ons toebehoorde. (stilte) En trouwens hoe komt ze aan al die mooie kleren, wij liepen vroeger in jute zakken. Een asielzoekster hoort geen mooie kleren te hebben.
 
Jeremia
Ze is helemaal te mooi voor een asielzoekster. In het chor zou ze als sidekick niet misstaan.
 
Trui
Ach, die kleren kostte haast niks, in de uitverkoop. Hier en daar wat licht beschadigd.

Florence
Net als wij. Waarom kan het nu opeens wel. We kregen vroeger helemaal niks, zelfs geen speelgoed. Dat ene popje wat ik van het leger des Heils had gekregen was zo maar weg, waar is dat gebleven?
 
Henco
Dat lelijke ding! Dat hebben we begraven in de tuin. Je geeft een kind toch geen zwarte pop!
 
Trui
Nee dat was de marmot.
 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login