THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.

privacy verklaring

De Prater
door Kristian Kanstadt - 2008
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: Satire, kunst, marketing, overheid, familie
Thema: Kunst en marketing
Genre: Tragikomedie

Synopsis:
“De Prater" is een satire op de bemoeienis van een marktgerichte overheid op kunst in het algemeen en toneel in het bijzonder. In “de Prater” wordt niet alleen de dienstverlenende en uitvoerende kant geparodieerd – door in het stuk “de zaal” onder de neus van het publiek te verkopen wordt ook naar hartelust geconsumeerd.


Samenvatting:
Het credo “de sponsor is er voor de kunst en de kunst niet voor de sponsor” is inmiddels overgeleverd aan ongepassioneerde managers, zaaldirecties, politici en kunstenaars in dwangposities. “De Prater" is een satire op de bemoeienis van een marktgerichte overheid op kunst in het algemeen en toneel in het bijzonder. In “de Prater” wordt niet alleen de dienstverlenende en uitvoerende kant geparodieerd – door in het stuk “de zaal” onder de neus van het publiek te verkopen wordt ook naar hartelust geconsumeerd.
Het stuk is gebaseerd op twee verhaallijnen. De eerste laag representeert de wereld van imagevormgeving. Bob, de fotograaf van het reclamebureau “de Prater”, doorloopt een kuurhotel. Hotel, restaurant, kuurbad en zaal wordt door een schijnbaar gecultiveerde maar mentaal en fysiek beschadigde familie geleid. Nadat de fotograaf door een fuik van groteske fotosessies en conflicten over marketing en kunst is gegaan, ontbrandt een familiestrijd en worden rekeningen vereffend.
De tweede laag voegt een element van suspense toe en speelt in het nabije verleden wanneer de reclameverkoper de Prater de foto-opdracht in de wacht sleept. Kenmerkend is het reclame-idioom en zijn scrupuleuze methodes om de familie erin te luizen. Na een voorschot is hij verdwenen. Elk familielid is suspect. De overgang naar de Prater als Faustiaanse verschijning versterkt het vermoeden van moord. Als het reële in het irreële overgaat en de verhaallijnen in een ritsbeweging op elkaar aansluiten, botsen de posities ten aanzien van politiek, toneel en de markt in volle vaart op elkaar.


Fragment:
Uit de proloog:


Bob:

Wat zei ik, dienstregeling opgeheven, hier gaat niks openbaar! Ik wist het, ik zei nog, met zoveel apparatuur heb je een auto nodig. Zegt de Prater, sorry heb ik zelf nodig, neem een fotolampje minder mee. Voor je schijtgat zal je bedoelen. Teringsloot. Lijkt op een dikke darm, of komt dat van bovenaf, die rimpels. Biertje Bob? Op die kop van je, en ingeving van bovenaf. Hou je bek, ik zei van bovenaf, klote hond.

de Prater:

Nogal simpele voorstelling van zaken. Weet je hoe het voelt als je een B-weg opslingert en je gezin in je buitenspiegel verdwijnt. Weet je hoe het is als je afwerkplek je enige aftrekpost wordt. Je auto is je laatste houvast. Je doel is om een hoteleigenaar ervan te overtuigen dat hij zijn interieur smaakvol laat fotograferen. Je heet hoop en daar heb je veel van te koop. Je deelt de aloude wijsheid dat men ziet waar men aan toe is, dus mij op wielen. Zonder auto geen verkoper, zonder verkoper geen foto.


Uit de 1e akte:

Dorothea D:

Vader, deze meneer hoort bij deze prachtige hotelfoto’s.

Karl ’t Hof:

Hotelfoto’s? Er staan geen mensen op en mensen doen dingen in een hotel!

de Prater:

Ja, dat zie je gelijk. Is uw foyer door een binnenhuisarchitect ontworpen? Nee, nee, je ziet dat er een vrouw de hand in heeft gehad.

Dorothea D:

R.Nes, een stoel voor meneer, meneer de …?

de Prater:

Prater, de Prater.

Dorothea D:

‘t Hof! Dorothea D ‘t Hof. En nu wilt u ons fotograferen? Vertel, hoe heeft u ons gevonden meneer de Prater?

de Prater:

Exclusiviteit is een schaars goed in deze contreien. Ach, ik kan staan, neem plaats mevrouw. Miss Hilton, onze cliënte maakte ons op uw hotel attent.

Dorothea D:

Oh, van de nagelstudio. Ja ons kuurbad geniet wereldwijde bekendheid. Wij zitten praktisch op de bron. Dat levert spectaculaire, of laat ik zeggen bijzonder intieme plaatjes op. De rest lijkt me minder geschikt.

R.Nes:

Minder geschikt? Vader zeg iets voor ze onze reputatie te grabbel gooit.

Karl ’t Hof:

Wordt wat gefotografeerd, dan onze kernactiviteit.

R.Nes:

Dus geen massagetafels met antisliprandjes en bubbelbaden.

Dorothea D:

Als er een segment in het toerisme groeit, zijn dat familiebaden

Karl ’t Hof:

Mensen doen wat in een hotel, en wat doen ze van jong tot oud. Eten!

R.Nes:

Wat doen bedrijven? Vergaderen. En waar doen ze dat? In zalen.

de Prater:

Het is zonneklaar dat u geen pikhouwelen verhuurt. Als ik met u mag meedenken, zou ik beginnen met een familiefoto.



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login