THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.

privacy verklaring

Phantom Fear
door Rob de Graaf - 2008
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden:
Thema: Monoloog
Genre:

Synopsis:
Een monoloog over een eenzelvige man die met verbeten energie alles om zich heen wil controleren, maar die toch steeds meer zijn greep op de werkelijkheid verliest.

Samenvatting:
In deze monoloog is een eenzelvige man aan het woord die met verbeten energie alles om zich heen wil controleren, maar die toch steeds meer zijn greep op de werkelijkheid verliest. In het begin van het verhaal is hij verwikkeld in een denkbeeldig gevecht met de mensen om zich heen, die maar niet willen begrijpen over wat voor kennis en scherpe inzichten hij beschikt. Vervolgens trekt hij zich terug in zijn kamer, in de hoop dat hij over dat kleine gebied in elk geval nog kan heersen - en tenslotte merkt hij dat hij zelfs over zijn eigen lichaam en de processen die zich daar afspelen niet meer de baas is. Dat hij geen heerser is, maar hoogstens een speelbal van de krachten om zich heen - dat maakt hem steeds bozer en banger.

Fragment:
Met mij gaat het goed
Steeds beter
Ik ben zo normaal, vandaag
Zo helemaal in evenwicht en zoveel zeker wetend
Ik weet hoe het zit, en daar word je rustig van
Weten - dat maakt eenzaam - en het maakt je ook sterk - je staat alleen maar je staat wel vooraan - bang hoef je niet te zijn - want je weet dat er een klap komt, en dan is alles zwart, dan is er alleen nog maar een gat

Ik - ik ga de deur niet meer uit, dat begrijp je - dat zijn risico’s, die kan ik niet nemen
Maar ik stel het me wel voor
Ik stel me voor hoe ik op straat loop - zo’n binnenstadsstraat, met van die uitverkoopmodewinkels, met de zwaarte van armoede die zich in overdaad verbergt - daar loop ik dan en ik kijk naar ze, naar al die mensen met hun honger en hun blinde levenswil - en dan ben ik heel rustig, want ik weet heel precies wat er gaat komen
Ik weet steeds meer - elke dag kom ik achter nieuwe dingen
En zij - ze hebben het makkelijk - nu nog wel - ze weten het niet, omdat ze de tekens niet willen lezen

Ik weet dat het niet lang meer zo door zal gaan - ik weet dat die straten straks stil en leeg zullen zijn, dat achter de spiegelruiten van het grote warenhuis de schimmel zal woekeren - alles wat nu nog glanst zal verpulveren en die stellages vol waardeloos geworden spullen zakken zacht kreunend ineen - de straat wordt een stille spelonk waar je alleen nog maar het zuchten van de wind hoort

En als het komt, dat einde, als straks dat vonnis wordt geveld - dan zijn zij bang - van pure angst weten ze niet meer waar ze het zoeken moeten - maar ik - ik ben heel rustig, ik heb nergens last van, want ik had het allemaal al lang zien aankomen

Vroeger was ik anders, ik wandelde gewoon mee in de wereld, ik was me nergens van bewust, net als zij
Maar op een dag word je wakker met de zekerheid van hoe het zit - en als het eenmaal zover is, dan slaap je nooit meer
Dan snijdt dat weten als de punt van een mes in je buik
Want...- Ik heb de kennis, dat zeg ik toch?
Ik besef het allemaal
Tot mij komen de inzichten, steeds meer, steeds weer nieuwe - als zware, harde stenen - en die moet ik dan met me meeslepen en niemand die me daar dankbaar voor is

Vandaag, bijvoorbeeld, vandaag weet ik dat - op een dag die wij nog gaan meemaken - dat dan de zuurstof op zal raken - op die dag is de luchtvoorraad uitgeput en dan gaan we vallen, dan blijven we liggen, dan worden we opgeheven



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login