THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.

privacy verklaring

Nomaden
door Frank Norbert Rieter - 2007
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: mysterie, eiland, dolende zielen,
Thema: mysterie
Genre: Drama/toneelspel, Overig

Beschrijving:
Zeven mensen zijn op elkaar aangewezen in een vervallen pension gelegen aan 23 Lenna Taing op het eilandje West Burgh, onderdeel van de Shetland eilanden. Ze hebben ieder een andere aanleiding om daar te zijn, maar de drijvende kracht achter hun ontmoeting lijkt dezelfde te zijn. Terwijl ze worden geconfronteerd met hun eigen zwaktes en problemen ontrafelen ze gezamenlijk het mysterie van hun meer dan toevallige samenkomst…

Fragment:
Acte 1
Het toneel verbeeldt de hal en lobby van een eenvoudig en vervallen pension. Op de achtergrond is een kleine balie met een bel en een bakelieten telefoon, en een trap naar boven. Links achter is de entree, vanaf buiten. Rechts achter is de deur naar de privé vertrekken. Aan de zijkanten, voor, staan meerdere stoelen, tafeltjes en banken door elkaar opgesteld. Op een van de bijzettafeltjes staat een typemachine (eventueel laptop), geflankeerd door papieren en boeken. Het midden is vrij en wordt bedekt door een versleten vloerkleed. Aan de rand van het vloerkleed staat een vrij grote houten kist. Aan het plafond hangt een lege vogelkooi.
1.
Een van de stoelen rechts voor op het podium is een draaistoel, waarin je erg lui achterover kan hangen. Als het licht aangaat zit/hangt Tjeu in die stoel. Hij zingt of neuriet en draait langzaam rond. Na enige tijd komt Cris op met koffer. Ze verstoort Tjeu duidelijk in zijn niets doen. Zij blijft bij de balie staan en kijk verwachtingsvol naar Tjeu. Hij kijkt op een gegeven moment wel op, staart haar enige tijd aan, gaat dan weer door met neuriën en draaien.
CRIS
Hello!
Stilte.
Spreek jij Nederlands?
TJEU
Jawel.
CRIS
Werk jij hier?
TJEU
Sinds kort.
CRIS
Ga je me nog helpen?
TJEU
Wat kan ik voor je doen?
CRIS
Ik wil inchecken.
TJEU
We zijn gesloten.
CRIS
Ik heb gereserveerd. Ik heb geboekt. Mijn verblijf staat vast.
TJEU
We zijn gesloten. De hele winter.
CRIS
Op het bord buiten staat dat jullie het hele jaar open zijn.
Tjeu staat op, gebaart naar Cris te wachten en gaat af. Cris doet haar jas uit, haalt wat papieren uit haar handtas en kijkt op haar gemak rond. Tjeu komt terug.
TJEU
Het staat er echt.
CRIS
Hier zijn mijn boekingspapieren.
TJEU
Wat moet ik daarmee?
CRIS
Administreren. Mij inchecken. En daarna mijn kamer wijzen.
TJEU
Ik ben de winterportier.
CRIS
Wat jij wel of niet bent, interesseert me niks. Als je me in ieder geval maar mijn kamer wijst.
TJEU
Er zijn tien kamers.
CRIS
Als het je niets uitmaakt, geef me dan maar de grootste met het mooiste uitzicht.
TJEU
Die heb ik al.
CRIS
Ik dacht dat je hier werkte? Dan neem je toch geen gastenkamer.
TJEU
Ik ben de winterportier. Ik pas op het pand. Een soort anti-kraak. Er zouden helemaal geen gasten komen. Ik heb rust nodig. Ik heb ook helemaal geen tijd voor gasten. Ik moet hier aan mijn scriptie werken. Mijn scriptie moet voor de zomer af. Ik moet heel hard werken.
CRIS
Dat komt goed uit. Ik kom hier ook voor mijn rust. Ik ga een boek afschrijven waar ik aan bezig ben.
TJEU
Er is nog één redelijk ruime kamer met goed uitzicht.
CRIS
Dan hoop ik maar dat de andere mensen niet ook hier moeten zijn.
TJEU
Andere mensen?
CRIS
Op het veer stonden nog drie mensen.
TJEU
Vast locals.
CRIS
Met koffers. En ze spraken Nederlands.
TJEU
Maar dat kan niet. Er zouden geen gasten komen. We zijn gesloten.
CRIS
Blijkbaar niet. Wen er maar aan.
TJEU
Ik moet studeren.
CRIS
Hoe lang zit je hier al?
TJEU
Vier weken.
CRIS
Heb je al veel gedaan?
TJEU
Veel gelezen. Denkwerk.
CRIS
Hoeveel woorden?
TJEU
Woorden?
CRIS
Hoeveel woorden heb je al op papier staan?
TJEU
Nog niet zoveel.
CRIS
Niks dus.
TJEU
Wat aantekeningen. Een opzet.
CRIS
Niks dus.
TJEU
Ik heb nog twee maanden.
CRIS
Dat is grappig.
TJEU
Wat is grappig?
CRIS
Ik heb ook nog twee maanden.
Ik kreeg thuis, met mensen om me heen, en bezoek dat langs kwam, geen pen op papier. Ik weet echt zeker dat als ik hier een paar weken niet gestoord word dat ik mijn boek dan helemaal af heb. Het enige dat ik nodig heb is rust. Want toewijding, inspiratie en werklust heb ik te over. Als ik je zo zielig zie worstelen zou ik je bijna een beetje willen geven. Bijna.
TJEU
Ik vind mezelf niet zielig.
CRIS
Gelukkig maar.
TJEU
Zal ik je dan maar je kamer wijzen?
CRIS
Dat is prima…
Ben je hier helemaal vrijwillig gekomen?
TJEU
Ja. Al vonden mijn ouders dat het tijd werd dat ik eens een soort van baan kreeg. En dat ik mijn scriptie eens een keer zou afronden.
Tjeu stapt ondertussen de eerste treden van de trap op.
CRIS
Zou je mijn koffers niet meenemen?
TJEU
Waarom?
CRIS
Omdat ze naar boven moeten. En jij er voor betaald wordt. En ik te gast ben. En een vrouw. Dus als je er al niet voor betaald werd, zou je ze alleen al uit beleefdheid voor me kunnen dragen.
TJEU
Okay.
Hij pakt de koffers en gaat naar boven. De volgende dialoog ebt langzaam weg.
Ben jij hier vrijwillig dan? Ik word er in ieder geval nog voor betaald.
CRIS
Het is hier prachtig. Ongerepte natuur. Rust en eenzaamheid. Op jezelf teruggeworpen zijn. Niemand om je heen om je af te leiden. Hier kan ik lekker hard werken.
TJEU
Ik vind het doorgaans best leuk om mensen om me heen te hebben.
2.
Even is het podium stil en leeg, dan komen Bibi, Cas en Karlijn op. Ze zijn natgeregend. Even zijn ze stil en kijken om zich heen.
CAS
En dan pak je natuurlijk net die stortbui mee. Bah.
BIBI
Ik heb zo’n hekel aan natte kleding.
Ze begint zich op haar gemak uit te kleden. Ze gooit haar kleding argeloos op de kist en een paar stoelen. Karlijn staat stil op de achtergrond en kijkt met stijgende verbazing naar Bibi. Cas neemt op zijn gemak de ruimte in zich op. Hij bekijkt ook de kist zorgvuldig.
CAS
Maar gelukkig zijn we er nu. Ik had er niet aan moeten denken dat we het hele eind vanaf het pond hadden moeten lopen.
BIBI
Dan liepen we nu in de volle regenbui.
CAS
Ik vraag me wel af waar die dame met haar koffer is gebleven. Die zag er uit alsof ze ook naar een hotel moest, en volgens mij is dit het enige logement op dit eiland.
BIBI
En ze snoepte mooi de enige taxi voor ons weg.
CAS
Ik vraag me nog steeds af of het een taxi was. Of dat het iemand was die haar kwam ophalen.
BIBI
Als het een taxi was en ze moest hierheen, vind ik haar behoorlijk asociaal.
CAS
Ze zal ons gewoon niet gezien hebben.
BIBI
We waren de enige vier passagiers op het pond.
Even verschijnt Tjeu in het trapgat. Hij zucht zichtbaar als hij de nieuwe gasten bemerkt en verdwijnt weer, of stelt zich onzichtbaar voor de anderen op.
CAS
Er was ook nog zo’n noordzeeman met een oliejas en een Deense Dog.
BIBI
Ik dacht dat die bij het schip hoorde.
KARLIJN
Pond. Het was een veerpond. Geen schip.
BIBI
Ja dat bedoel ik.
KARLIJN
Ik heb ooit een spreekbeurt gehouden over zeilschepen. Dat heb ik ook op het intakeformulier gezet.
Stilte.
CAS
Intakeformulier?
BIBI
Heb jij geen intakeformulier ingevuld?
CAS
Een soort nachtregistratie?
KARLIJN
Nee, die vragenlijst van tien kantjes.
BIBI
Overdrijf niet zo.
KARLIJN
Het waren er exact tien.
BIBI
Daar kan ik me niks van herinneren.
CAS
Over welke vragenlijst hebben jullie het?
BIBI
Die je moest in vullen bij de…
KARLIJN
Ssst. Hij is natuurlijk van de organisatie. Hij is een acteur. Hij werkt voor een mediabedrijf. Dat heeft hij zelf in de auto zitten vertellen. Dat was een belangrijke hint.
CAS
De organisatie? Ik weet van niks. Ik ben hier om me voor te bereiden op een rol. En meer kan ik je niet vertellen.
KARLIJN
Wat voor rol?
CAS
Een milieuactivist. Iets met een boorplatform en milieuvervuiling. Ik krijg het script deze week nog gefaxt.
BIBI
Volgens mij zit je een beetje in de ontkenningsfase.
KARLIJN
Volgens mij zocht je net naar verborgen camera’s. Geef maar toe. Ik zag wel hoe je rond speurde. Geef maar toe.
BIBI
Verborgen camera’s?
KARLIJN
Ik ga er van uit dat ze alles vanaf de eerste minuut opnemen.
BIBI
Onzin. Ik denk dat iedereen erg gesteld is op wat privacy. Of het moet onderdeel zijn van de therapie.
CAS
Therapie?
BIBI
De Zen-Farm.
CAS
Ik weet niet waarvoor jij denkt dat je hier bent, maar ik kom hier niet voor een therapie of wat dan ook. Ik ben hier voor een paar dagen rust. En daarna voor een gedegen voorbereiding op mijn volgende rol. En that’s it.
Hij loopt naar voren en ploft neer op een bank.
En er zitten hier bij mijn beste weten geen verborgen camera’s.
KARLIJN
Maar je was er wel naar op zoek.
CAS
Nee.
KARLIJN.
Wel.
CAS
Nee.
Stilte.
Karlijn slaat een paar keer hard op de bel die op de receptiebalie staat.
KARLIJN
Zou er nog iemand komen om ons te ontvangen?
BIBI
En onze kamers te wijzen. In de brief stond dat we ’s middags al een groepssessie zouden hebben.
KARLIJN
Ze neemt nog een keer de bijna naakte Bibi op.
Jij komt hier volgens mij ook voor iets heel anders dan ik.
BIBI
Waar kom jij dan voor?
KARLIJN
Voor een nieuw televisieprogramma. Survival. Reality. Make-over. Een nieuw concept. Expeditie Robinson meets Make me Beautiful. Of zoiets.
CAS
Hoe heet het?
KARLIJN
Weet ik niet. Mijn broer heeft me opgegeven. Maar er stond geen naam bij de oproep. Alleen een omschrijving.
CAS
Van welke zender is het?
KARLIJN
Het stond op een website. Mijn broer dacht dat het van SBS zou zijn.
BIBI
Nou, ik ben hier inderdaad niet voor een televisieprogramma. Ik ga echt niet met mijn hoofd op televisie.
Bibi loopt naar voren en ploft neer in dezelfde stoel als waar Tjeu in zat. Ze gaat er voor Cas verleidelijk bij liggen.
Hey, deze stoel is nog warm. Er moet iemand in de buurt zijn.
KARLIJN
Ik ga eens even kijken of ik iemand kan vinden.
Ze gaat af, door de deur rechts achter.
3.
CAS
Maar wat kom jij hier dan doen?
BIBI
Ik kom hier voor mezelf. Dat zei ik op weg hierheen ook al tegen je. Jij luistert niet zo goed hè? Dat is niet erg hoor. Er zijn genoeg mensen bij wie ook ik het plezieriger vind om vooral mezelf te horen praten. Of om helemaal niet te praten. Praten is zo beperkt. De meeste mensen kunnen zich helemaal niet goed uitdrukken. Ze zeggen wel van alles, maar vinden eigenlijk iets anders, en voelen daar dan nòg iets anders bij.
CAS
Je hebt gelijk. Mij ben je kwijt.
BIBI
Kijk nou naar mij. Wie ben ik? Wat zie je? Ik zeg van alles, maar ik ratel maar door, geen helder betoog, jij bent me lang en breed kwijt. Is communicatie dan zinloos, verloren? Spreek ik tot dovemansoren, de leegte? Maar als je nou eens luistert met je ogen, of beter nog, met je hart. Wat hoor je dan? Een mooie, volle vrouw, vol liefde, in de bloei van haar leven. Wat straal ik uit voor jou? Liefde, sensualiteit, geloof, kuisheid, warmte, afstand? Noem een woord en ik wil het herkennen.
CAS
Ik zie… een vrouw. En je draagt ondergoed van Triumph.
BIBI
Ga door.
CAS
En ik ben een ontzettende homo. En ik val helemaal niet op vrouwen.
BIBI
Dat, mijn lieve Cas – Je heet toch Cas, hè? Dat was toch hoe je zei dat je heette? – gaat helemaal niet over wat jij ziet. Dat gaat over wat het met jou doet. Over je eigen onzekerheden. Weet je zeker dat je hier niet bent voor de Zen-Farm?
CAS
Waarvoor?
BIBI
Ja. Dat lijkt me echt iets voor jou. De Zen-Farm is een soort praat-doe groep voor geloof en…. seksualiteit. Ik heb me opgegeven om met mezelf in het reine te komen. Om met andere mensen te praten over mijn gevoelens en mijn geloof.
CAS
Je hield toch niet van praten?
BIBI
Met anderen te ontdekken – op wat voor manier dan ook – op wat voor manier mijn geloof en mijn gevoelens in elkaar passen. Ben je echt homo?
CAS
Ja.
BIBI
Je komt helemaal niet homo op me over.
CAS
Ik hoef me tegenover jou niet te gaan bewijzen.
BIBI
Je mag ook wel zeggen dat je me niet aantrekkelijk vindt.
CAS
Dat is niet zo.
BIBI
Heb je het eigenlijk wel eens geprobeerd met een vrouw?
CAS
Staat op en loopt naar de balie.
Nee. Maar dat lijkt me ook helemaal niet nodig.
BIBI
Die milieuactivist die je moet spelen, is die ook homo?
CAS
Ik heb geen idee. Ik moet het script nog gefaxt krijgen.
BIBI
Misschien heeft hij wel een vriendin en moet je een heleboel zoen- en vrijscenes doen.
CAS
Mijn impresario doet aan typecasting.
Tjeu komt de trap af.
BIBI
Hé, er is iemand.
CAS
Ben jij van de receptie? We willen graag inchecken.
Stilte.
TJEU
Ik ben niet van de receptie.
CAS
Bij wie kunnen we inchecken?
TJEU
Nergens. Ik ben het enige personeelslid. Ik ben winterportier.
CAS
Receptionist. Portier. Boeiend.
Hij haalt wat papieren uit een reisportefeuille.
Dit is mijn reservering. Kan je me zo mijn kamer wijzen?
TJEU
Even voor alle duidelijkheid: ik ben echt de beroerdste niet. Maar ik ben hier gekomen om de tent een beetje te bewaken in het winterseizoen, om te voorkomen dat het pand ten prooi zou vallen aan de elementen, wilde dieren of kraakbeweging. En niet om hier als een soort manusje van alles iedereen zijn gerief te bezorgen.
BIBI
Wat jammer.
TJEU
Pardon?
BIBI
Dat je ons geen gerief wil bezorgen.
TJEU
Lacht schamper.
Ik wil wel mijn best doen. Ik ben de kwaadste niet.
CAS
Eigenlijk interesseert het me niet wat je wel of niet bent. Je bent personeel. Ik wil inchecken en naar mijn kamer. Dat is alles.
Tjeu neemt het papier van Cas aan en kijkt er vluchtig op.
TJEU
Horen jullie bij elkaar?
BIBI
Nee. Mijn papieren zitten in mijn tasje. Bij mijn kleding. Daar.
Ze wijst.
TJEU
Pakt het tasje.
Dit?
Hij maakt het open en pakt er een papier uit. Hij bekijkt het.
Jullie zijn toch wel van hetzelfde bedrijf?
CAS
Nee hoor. Ik kom van Mandero Media, mijn impresario. Zij komt hier voor een praatgroep.
BIBI
De ‘Zen-Farm’.
TJEU
Nee hoor, op beide reserveringen staat Zeno Pharmaceutical. Z-Pharm. Met Ph.
CAS
Laat zien.
Kijkt mee.
Dat is raar. Ik ken dat bedrijf wel hoor. Daar zit een soort van bedrijfsarts waar ik door mijn impresario ooit heen ben gestuurd. Maar dat heeft niks te maken met waarom ik hier ben. En ik ben hier zeker niet voor een praatgroep over seks en religie.
BIBI
Geloof en seksualiteit.
CAS
Boeiend.
TJEU
Het maakt mij allemaal niet uit hoor. Als ik er maar geen werk aan heb. Ik maak wel nog twee kamers op orde en dan zoeken jullie het maar uit.
CAS
Drie.
TJEU
Drie?
CAS
Er is nog iemand. Hoe heet ze?
BIBI
Ze zei dat ze Karlijn heette.
CAS
Ze was kijken of ze iemand kon vinden. Ze liep die deur door.
TJEU
Goed, dan maak ik wel drie kamers klaar. Je moet wel zelf je bed opmaken.
CAS
Zelf mijn bed opmaken!?
TJEU
Het alternatief is dat je ook zelf de lakens mag gaan zoeken.
Hij haalt zijn schouders op en loopt naar boven.
CAS
Kijkt Tjeu na. Kijkt dan naar Bibi.
Ik ga die Karlijn wel even zoeken.
Cas gaat af door de deur rechts achter. Bibi komt langzaam overeind. Ze kijkt Cas na. Dan gaat ze naar boven, Tjeu achterna.
4.
Even gebeurt er niets. Dan komt er beweging in de deksel van de kist. De deksel wordt er af getild en David klimt uit de kist op het podium. Hij is (nagenoeg) naakt. Hij reikt terug de kist in en haalt er een kostuumtas uit. Opmerkelijk snel, nauwgezet en efficiënt pakt hij de kostuumtas uit en kleedt hij zich aan. Hij besteedt duidelijk aandacht aan de details. Halverwege komt Tjeu de trap af. Hij staat stil en bekijkt vol verbazing het tafereel.
BIBI
Roept.
Schiet je op Tjeu?
TJEU
Loopt door terwijl hij naar boven roept. David is nagenoeg klaar, en draait zich onverstoord naar Tjeu om.
David hangt en passent de kleding van Bibi netjes over de kist te drogen.
Ja. Ja..
Verontschuldigend, naar David.
Ik zoek lakens.
DAVID
Die liggen ongetwijfeld in de lakenkast.
TJEU
Ja. Natuurlijk. Wie bent u eigenlijk?
DAVID
Ik ben een gast van dit Pension. Ik ben net aangekomen en verblijf nog minimaal 14 dagen.
TJEU
Minimaal.
DAVID
Preciezer kan ik het nog niet aangeven.
TJEU
Is die kist van u?
DAVID
Jawel. Hoezo?
TJEU
Ik zag dat u er iets uithaalde.
DAVID
Juist.
TJEU
Kleding.
DAVID
Bagage.
TJEU
Heeft u een hond?
DAVID
God, nee.
TJEU
Dat dacht ik eigenlijk ook wel.
DAVID
Het is ook een domme vraag.
TJEU
Waarom?
DAVID
Dit pension heeft op geen enkele manier een honden beleid. Het is niet verboden voor honden, maar er staat ook nergens aangegeven dat honden welkom zijn. Ik heb geen hond bij me, dus waarom zou je over een hond beginnen?
TJEU
Iemand had iemand met een hond gezien.
DAVID
Iemand.
Stilte
TJEU
En wat kwam u precies doen?
DAVID
Houdt het maar op vakantie. Ik zal misschien ook nog wat zaken afhandelen, maar daar hoef je geen rekening mee te houden.
TJEU
Ik zal nergens rekening mee houden. Ik doe niets.
DAVID
Behalve lakens halen.
BIBI
Tjeutje!
DAVID
Ze wil iets van je.
TJEU
Ik ben er bang voor.
DAVID
Niet geïnteresseerd in wulpse vrouwen in ondergoed?
TJEU
Dat is het niet.
DAVID
Ah, ik hoor het al. Faalangst.
TJEU
Nee.
DAVID
Je hoeft niet meteen kribbig te reageren als je de waarheid hoort.
TJEU
Nee.
DAVID
Zal ik eens met haar praten? Ik kan haar best een paar tips geven over hoe ze je aan moet pakken.
TJEU
Nee.
DAVID
Je zit wel een beetje in de ontkenningsfase.
TJEU
Nee.
DAVID
Dat is dan duidelijk. Als jij nou lakens gaat halen, dan loop ik wel even naar boven.
Stilte. David loopt naar boven. Als hij Tjeu passeert onder aan de trap knikt hij hem nog bemoedigend toe.
Toe maar. Het is goed.
Tjeu blijft zwijgzaam achter op het podium. Hij loopt naar zijn stoel, gaat er in zitten en draait hem van het podium af.


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login