THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.

privacy verklaring

Want zwart is geen kleur
door Malou de Roy van Zuydewijn - 2011
  AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: monoloog jeugdtheater
Thema: rouw, beeldende kunst
Genre: Verteltheater, Jeugdtheater

Beschrijving:
Anders is 9 jaar en op school noemen ze hem Adé Hadé.
Zijn vader, die kunstenaar was, is dood. Anders gelooft dat niet en besluit naar hem op zoek te gaan.
Zijn zoektocht leidt via verschillende avonturen en wegen naar de beste vriend van zijn vader.
Via hem en via de kunst leert hij de dood begrijpen.

Deze tekst is oorspronkelijk geschreven voor een man maar kan ook gespeeld worden door een vrouw.

Fragment:
Anders
"Je vader is dood. Eerst was hij weg, nu is hij dood."

Ik schiet in de lach. Ik lach zo hard dat mijn buik krampt en mijn hoofd barst.
De grap duurt tot de volgende ochtend in de kerk waar Peter een verhaal vertelt:

Dit was de lievelings anekdote van Louie.
Het Franse staatshoofd is in Zuid Frankrijk als hij hoort dat zijn beste vriend en schilder Monet overleden is. Hij holt de conference uit en geeft zijn chauffeur de opdracht om met 240 km per uur en alle ramen dicht naar Parijs te rijden. Als hij aankomt treft hij zwarte doeken aan over het lichaam van Monet. Non! Roept hij. Non! Monet a dit toujours: Noir, ce n’est pas un couleur! Zwart is geen kleur! Hij trekt de zwarte doeken van de dode, rukt de gebloemde gordijnen uit hun rails en drapeert ze om het lichaam van Monet.

Mijn moeder snikt dus ik pak haar hand die klam voelt.
Er wordt muziek voor mijn vader gedraaid die niet muziek van mijn vader is en we gaan naar buiten.
Voor ons vier zwarte pakken met een kist op hun schouders.
Bij één van hen hangt een zweetdruppel aan zijn neus die hij weg probeert weg te vegen maar er hangt al een nieuwe.
De zon schijnt.
Iemand draait aan de hendel.
De kist zakt piepend, hortend, stotend.
En ik wil voetballen.
Ik wil in de boom klimmen en schreeuwen.
Mijn vader is niet dood.
Maar ik sta daar maar.

In mijn laboratorium noteer ik in mijn logboek.
Waar. Is. Mijn. Vader.
1 Ik heb hem niet dood gezien.
2 Hij is niet overleden. Anders was er wel gezegd waar aan. Dus:
3 Hij leeft en
4 Ik hem moet vinden.


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login