THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.
Bomma steken
door Marian Boyer - 2001
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: familiebanden, jonge en oude acteurs, Vlaams, partituur
Thema: Oud vraagt jong te helpen bij zelfdoding uit zelfbehoud
Genre: Drama/toneelspel

Synopsis:
Een oude vrouw verschanst zich op haar zolder. Zij wil niet langer leven en vraagt haar kleinzoon haar te helpen. Kort stuk bij een lange dans voor jonge meisjes

Samenvatting:
Een oud gebouw in de stad Antwerpen staat op de nominatie gesloopt te worden. Een van de bewoners, de oude Bomma, neemt daarmee geen genoegen. Maar als het dan toch moet zal Bomma, net als het gebouw waarin zij woont, sterven. Alleen moet kleinzoon Paul, net veertien, haar wel een handje helpen. Bomma steken toont zich als een minipartituur in tekst voor een muzikale opvoering waarbij de dans wordt verzorgd door jonge meisjes. Het miniatuur is te zien als metafoor voor al wat in deze tijd gesloopt moet worden, maar dat de onvermijdelijkheid hiervan liever niet afwacht.

Fragment:
Op de lege zolder van het Antwerpen-Damstation
Bomma in de tachtig
Paul veertien
Acht kleine ballerina’s

BOMMA
‘t Is hier alles duister
alles zwart
in mij
uit mij
om mij
zwart
PAUL
zet uwen bril op bomma
en zever niet
BOMMA
zeg, ik mag blind zijn
doof ben ik niet
daaruit
uit het joch
niks dan vuiligheid
ik wilde een kleinzoon
ik dacht dat is iets
voor een vrouw gelijk ik
wel, ik heb hem dan gekregen
ik krijg nooit niks
dan vuiligheid
PAUL
hier bomma
drink
BOMMA
hij wil mij dood
ik wil mij ook dood
maar God is mij vergeten
PAUL
drink
’t is voor uwen spieren
BOMMA
ja furt
opdat het nog langer duurt
’t smaakt gelijk een gestorven beest
dit hier is onwillig
en dit ook
en deze
stappen gaat niet meer
dat doet het jong voor mij
langs de slachterijen gaat ‘m
elken dag
de marbaix op
en dan tot aan hoe heet dat
PAUL
de plein
BOMMA
de plein
gij stapt en stapt
ik denk aan wat kan gebeuren
daar hebben ze de Luc gevonden
met de handen en het hoofd eraf
PAUL
da’s voor den oorlog, bomma
BOMMA
ja, en
PAUL
niks en
voor den oorlog, bomma
BOMMA
zo is het
gelijk een slachter een beest opensnijdt
zo lag ‘m

waar nu die plein is lag vroeger het ijzer
wij scheidden het
de propere stukken brachten we voor ‘ne frank
naar de joodse ijzervreter
zo noemde ‘m
ze vonden de Luc
en weg was ‘m
de joodse ijzervreter

PAUL
in den oorlog
dat was in den oorlog bomma
BOMMA
ja ik hoor u wel
in of voor
was ‘m weg
de Luc
of was ‘m niet weg

en den ijzervreter
weg of niet weg
een plus een is?
ge moet voor alles op uw hoede zijn
nu staan er hekken rond
en bouwt hij er zijn hutten
tot het hout zijn vingers snijdt
en zo ‘ne zigeuner zijn bloed uitzuigt
‘t is gelijk ijzer van ijzer
bloed van bloed
dat scheidt men beter, verstaat ge
PAUL
dimitri spaart vlinders
we gaan naar de velden
voor ze te halen
ze hebben rode vleugels
met zwarte stippen
geel met van dat blauw
van alles
gelijk de regenboog
BOMMA
en dimitrietje steekt de regenboog
met ‘ne spijker vast
PAUL
wij hebben er gevonden
groot gelijk vogels
ziet -
(wil aan kinderen laten zien)
BOMMA
gelijk vogels -
PAUL
ja bomma
ziet
van dimitri gekregen
BOMMA
(voelt aan de zachte vleugels)
hoe ver stappen is dat
PAUL
tot over het spoor
en verder
we gaan met de voiture
zijn zuster rijdt
een lancia
BOMMA
da’s ook buitenlands zeker
PAUL
ja bomma
italiaans
BOMMA
gaat ge de kant op van herentals?
PAUL
dichter
BOMMA
de kant op van
PAUL
dichter
BOMMA
dat is goed
zijn daar vlinders?
PAUL
gaat eens mee
BOMMA
och paul, hoe vaak heb ik u gezegd
ik ga niet buiten
en daarbij
ik houd er niet van
met ‘ne zigeuner zijn
die u het bloed uitzuigt
daarmee, hoe zal ik gaan
in een kar zeker
voor zonder benen
PAUL
wij gaan u duwen
BOMMA
honderd kilo de heuvel op
PAUL
met twee
da’s elk vijftig
BOMMA
ah, rekenen kunt gij toch
wel, rekent dit
nee plus nee blijft nee
nee plus nee blijft?
PAUL
gij kunt niet eeuwig zitten blijven
de stad heeft in een brief gezegd
ge moet vertrekken
ze gaan iets maken
voor de jeugd
BOMMA
ik weg voor de jeugd
’t is mooi
’t is mooi alles omgedraaid
ze zullen dit gebouw voor een tweede maal moeten verplaatsen wil ik bewegen
ziet maar
hoe ge een berg verplaatst
en daarbij
er zijn geen werkers meer
mijn vader was een werker
mijn moeder was een werker
en daarvoor: allemaal werkers
en zo door
ik was een meisje
en wat voor een
een danseres in spe
met poten hier
van de zuiverste soort
en licht gelijk water
maar vooraleer te dansen
spoelde ik de hemden voor de madammen
eerst spoelen
dan dansen
de marbaix op
gelijk gij
de marbaix
voor de sjieke mensen
met de grote kamers
en de gigantische piano’s
na het spoelen
dansen
tot aan het duister
en zo voort
weer in het dimster op
spoelen
dansen
en zo voort
ik hield ervan na het spoelen rond te stappen
nog voor ik langskwam
floten de slachters
nog voor ik kwam
lieten ze hun messen rusten in hun schoot
en rond hun heupen werd het warm
als ik kwam
kusten ze de lucht
hupten ze
van een been op het ander
een dans van warme mannen
ik spleet hun ijs-gedachten

nu ben ik het
ijs
ze doen maar voort
ze hebben de buizen afgekoppeld
wel, laat ze rap de deuren vastzetten met spijkers
ik ga niet gaan
morgen niet
en overmorgen niet, verstaat ge
het modern volk zoekt hier haar bivak
ik hoef niet op café beneden
waar de mannen zitten met pakken
en de vrouwen met praatjes
ik zeg u: er zijn geen werkers meer
enkel mohammeds
en dimitri’s



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login