THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.
Rauw
door Marian Boyer - 1998
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: familiebanden, sprookjesachtig, dubbelrollen
Thema: Onverwerkt verleden
Genre: Drama/toneelspel

Synopsis:
In Rauw gaat de getalenteerde Fanny op weg. Haar ongeduld is groot, haar verlangen naar roem nog groter. Maar onderweg wordt zij geconfronteerd met haar dode zusje Sue. Ooit hebben de twee zusjes elkaar iets beloofd. En die belofte moet nu door Fanny worden ingelost.

Samenvatting:
Fanny, actrice, wacht op haar volgende repetities. Maar het meest nog wacht zij op haar roem, als plotseling haar dode zus Sue verschijnt. Stukje bij beetje gaat Fanny’s toneelwerkelijkheid over in de realiteit van haar herinneringen. Sue speelt een spelletje met haar zusje, eerst als Raaf, dan als Gielgamud, een wezen met enorme oren dat plaatsneemt achter een schildersezel. Terwijl Sue als Geilgamud het portret van haar zus Fanny schildert, trekt zij haar stap voor stap binnen in hun jeugd. Fanny heeft zich niet kunnen neerleggen bij het verlies van haar zus. Fanny wil helemaal niets verwerken of onder ogen zien, ze wil eindelijk wel eens beroemd worden, zoals haar was beloofd. Het was Sue die haar stimuleerde aan het toneel te gaan en die haar over schilderkunst leerde - maar toen ze stierf bleef Fanny achter. Nu Fanny eenmaal actrice is wacht ze op haar roem – die nog steeds niet is gekomen. Maar Sue gaat niet weg tot Fanny doet waarvoor ze is gekomen: pas als de dood aanvaard is kan Fanny verder met haar leven.
Rauw is geschreven in ritmische, poëtische taal die een sprookjesachtige en indringende werkelijkheid oproept. Het stuk is een portret in woorden over twee mensen die elkaar nodig hebben – ook na de dood.

Fragment:
PERSONAGES:
Fanny
Sue
Gielgamud
Raaf
als het stuk begint staat Sue schuin achter Fanny
op teken van Sue gaan beiden naar hun plaatsen
BEGIN
FANNYklaar om te beginnen
en niets begint
klaar voor de roem
en niets roemt
als bij het strooien van talent
ik zo bestrooid werd
dat ik onzichtbaar bleef
zeg ik: een wrange grap
van deze zinnen weet ik
waar de toon verborgen werd
tussen woord en woord
slijp ik stilte tot scherpte -
tot scherpte schaduw wordt
en schaduw waanzin worden kàn -
kàn
allemaal te zien op dit gezicht
dat – het moet gezegd –
toch alles meekreeg
om die klus te klaren
dus wanneer
wanneer komt de rol
en wanneer het applaus
tijd laat geen wreder spoor
dan in iets jongs
nog even en die kop stort in
geduld!
geduld!
wij zijn hier
niet voor niets!
nee: gezien door niemand
mij niet gezien
ik kan niet zijn
en tegelijk vergeten
wat ik zijn wil:
onvergetelijk
zo'n stapje maar, ik voel het
ben ik verwijderd van een
gouden toekomst
maar welke stap
naar waar
nog even
en ik klap uit elkaar
duizelig
mijn hoofd
zwaar en licht tegelijk
een schittering
steek die de kop inschiet
en daar de boel omwoelt
en uit die massa tovert, schijnt het,
mijn brein een vreemde diamant
weer dat beeld:
vanaf een platform
op een karmozijnen troon
omgord met tintelende kroon van dauw
zit ik en adem
éen adem samen
met hen die naar mij kijken
ademloos
ik neig het hoofd en scher¬p de geest
intussen werkend als een paard
aan noodzakelijke verbeteringen
geliefd ben ik bij de mensen
en met elke slag van hun applaus
slaan zij mij dieper in hun harten
genoeg gewacht
ik, Fanny, werd geboren
om mijn faam te halen
en zelfs al -
nee - geen getwijfel
mijn spieren staan klaar voor het gevecht
ik zal het voeren als een man
(alles zwart)


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login