THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.

privacy verklaring

Moeder3logie
door Rob de Graaf - 2002
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: moeizame verhouding van mannen tot hun moeders, Hoe moeders over hun zonen denken
Thema: Drie mannen en de verhouding tot hun moeders
Genre: Drama/toneelspel

Synopsis:
Moeder3logie is een résumé van gespreksflarden, overpeinzingen en herinneringen van zonen en hun moeder.

Samenvatting:
Moeder3logie is een résumé van gespreksflarden, overpeinzingen en herinneringen van zonen en hun moeder. Drie mannen nemen in het stuk steeds vaker de woorden in de mond van de vrouw die zij in werkelijkheid nooit zullen kunnen zijn. Typerende uitdrukkingen en kenmerkende banale vragen herhalen ze, alsof ze daarmee de macht die hun moeder nog altijd over hen lijkt te hebben, willen bezweren. De lezer leert het meisje achter de moeder kennen, waar de mannen liever de façade blijven zien en zelf hun façade tonen. Zij zijn zoons en hun pijn en eenzaamheid verbergen zij liever voor hun moeder, die hen zo graag gelukkig ziet. "Zij vraagt hoe het met je gaat / En dan zeg ik 'goed', ook al zou ik eigenlijk niet willen leven".
Als dezelfde mannen de gedachten van de moeder verwoorden, blijkt zij opgelucht dat de jongens het huis uit zijn, gelukkig dat zij niet meer verantwoordelijk is voor die levende herinneringen aan haar vernederende seksuele ervaringen. Op het moment dat het gebeurde heeft ze zich voorgehouden dat ze er kracht uit putte, dat zij in staat was weg te kruipen in haar eigen hoofd en haar emoties te overwinnen. Maar als haar zoon 's nachts aan haar deur luistert, hoort hij zijn moeder schreeuwen van woede en huilen. Net zo min als haar zoons kan ze zich achter het masker van haar gezinsfunctie verbergen. En toch blijft iedereen uiteindelijk binnen de gestelde grenzen van de conventie. Want toegeven aan de kennis betekent het einde van de illusie waarin zij in staat zijn in harmonie te leven. (Bron: www.dutchdrama.nl)


Fragment:
Ali-Ben Horsting, Bram Coopmans, Erik Whien (spel)
Rob de Graaf (tekst)
Huis van Bourgondië, Maastricht (productie)


Ali-Ben
Heb ik gedaan wat je van me vroeg?

Erik
Ben ik geworden wie je wilde dat ik werd?
Draag ik de goede kleren?

Bram
Ben ik niets vergeten?
Zal ik het altijd onthouden?

Ali-Ben
Lijk ik op hem?
Weet ik aan wie ik het allemaal te danken heb?

Bram
Zijn dit gewoonten waarmee jij het eens kunt zijn?
Heb ik smaak?

Erik
Verdien ik genoeg?

Bram
Heb ik de juiste weg gekozen en gebruik ik de woorden die jou bevallen?

Ali-Ben
Heb jij gedachten die ik nooit zou kunnen raden?

Erik
Heb ik gedachten die jij niet kent?
Heb ik die tas voor je gekocht?
Bram
Hoop je dat ik iets zeg over die ketting die je draagt?

Ali-Ben
Zeg je tegen jezelf dat het juist goed is dat ik toch anders ben dan jij ooit had gehoopt?

Erik
Is het stil in de kamer wanneer ik ben vertrokken?

Ali-Ben
Kijk je uit het raam en denk je heel even dat ik het ben die daar aan komt lopen?
Wacht je al heel lang op iets dat maar niet komen wil?

Erik
Zou je me soms aan willen raken, alsof ik nog een kind was?
Begin ik eindelijk een beetje volwassen te worden?
Kun je me volgen?

Bram
Heb ik gezegd wat ik moest zeggen?
Zeg ik het op zo’n manier dat jij het kunt begrijpen?

Ali-Ben
Ben ik je voor, nu?

Bram
Ben ik verder dan jij?

Ali-Ben
Zie je hoe ik van je wegloop en probeer je niet ontevreden te zijn?

Erik
Hebben jullie nu eindelijk begrepen dat je niet altijd alles begrijpen kunt?

Bram
Zal ik je straks wassen, als je een oude vrouw bent?
Stel ik je niet teleur?

Erik
Stel dat je zou weten wat je nu weet

Ali-Ben
Dan zou ik nog steeds alles hetzelfde hebben gedaan

Erik
Dat weet je niet
Dat kun je niet zeggen

Ali-Ben
Ik weet dat wel
Ik zou me altijd hebben losgemaakt
Bevrijd
Ontdaan van die druk

Erik
Dat zeg je
Maar ik geloof je niet
Als je altijd al had geweten
Dat vrijheid niet bestaat
Dat je niets anders kunt zijn dan het kind van
Je weet toch dat je dat bent
En dat je nooit iets anders zijn zult

Ali-Ben
Dat is niet waar
Ik ben weg gegaan
Ik kon dat en ik deed het
Ik weet het moment nog
Ik zie de trui nog voor me die ze droeg toen ik me omdraaide
De tas die ik droeg was zwaar en ik had de deur al geopend
Ze keek me aan en ze zei niets
Ze lachte niet
Ik moet nog iets hebben gezegd - ik weet niet meer wat
En toen ben ik naar buiten gelopen
De zonnige lucht van een februari-ochtend tegemoet
Je kunt niet zeggen dat dat niet bestaat
Je kunt niet zeggen dat er geen vrijheid is
Ik heb het gedaan
Ik ben alleen

Erik
De buitenste laag van je huid is alleen, misschien
Die staat in contact met de dingen om je heen
Maar direct daaronder zit wie je echt bent
Daar ben je niet alleen en niet vrij
Daar ben je verbonden met je herkomst
Dus als je dat al van tevoren had geweten
Had je dan al die moeite gedaan?

Ali-Ben
Wat had ik anders kunnen doen?
Ik heb altijd een idee gehad
Een idee van wat ik wilde
Het idee van beweging

Erik
Je denkt: wat ik weg denk verdwijnt
Je kijkt om en je ziet niets meer

Ali-Ben
Dat is wat ik wil
Bevrijding
Eenzaamheid
Ruimte

Erik
Totdat je beter kijkt
Totdat je met je ogen knippert
Kijk
Daar staat ze
Trouw op je te wachten
Een glimlach vol begrip

Stoel 1 wordt opgebracht


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login