THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.

privacy verklaring

Ko
door Rob de Graaf - 2002
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: vader - zoon, rebellie, afscheid, sterven, het leven met geschiedenis
Thema: Vader en zoonrelatie
Genre: Drama/toneelspel

Synopsis:
Een vader en een zoon. Hun verbondenheid en hun conflicten.

Samenvatting:
Ko acteert. Ko intrigeert en irriteert. Als Ko praat moet je luisteren. Ko is stem, Ko is volume. En dan is er die ander, naamloos maar niet minder aanwezig. Hij zou alles moeten zijn waaraan Ko behoefte heeft: zoon, luisteraar, begripvolle partner of alter ego. 't Blijft de vraag hoe goed hij voor die rollen is gecast, want ook deze tweede speler eist toch het liefst de aandacht voor zichzelf op. KO is een stuk van confrontatie en kwetsuren, van monomanie en onverantwoordelijkheid, van het bederf dat optreedt wanneer twee mensen elkaars benauwenis belichamen. Een pijnlijk tafereel van openbare dronkenschap. Met dezelfde destructieve fantasie die ook recente Nieuw-West-producties als Talk Show en Neanderdal kenmerkte gaan Cas Enklaar en Marien Jongewaard elkaar in KO verbaal te lijf. Ze zouden alle ruimte van de wereld willen vullen met de woekering van hun woorden - maar wat rest na alle krachtsvertoon is bekommerniswekkende zwakte. Het is allemaal te groot, teveel, te luid, te ziek en te verward. Als alles is gezegd en als de brandy-flessen leeg zijnblijft niets anders over dan hunkering: twee oud geworden jongens, die in de schemerige warmte van een net ontstoken vuurtje zouden willen schuilen, beschermd door het hutje dat ze samen uit wrakhout hebben gebouwd.

Ko is het verhaal van een vader en een zoon.
Ko heeft talent. Men kent Ko.
Ko is niet anoniem. Ko = Ko.
Het talent van Ko is een enormiteit.
Met het volume en de zwaarte van een gedoofde ster.
Ko weet wat goed is.
Goed is voor zijn zoon.
“Een vakantietripje naar de overkant.”
(Wat is er? Laat een arts je wat voorschrijven.)
Z’n zoon geeft geen antwoord.
Een onbeholpen jongen.
In zichzelf verbijsterd.
Rechtop zittend in zijn coma.
Z’n ogen volgeschoten met woorden.
Zwijgend. Vooralsnog.

(Bron: www.nieuwwest.com)


Fragment:
Concept en regie Marien Jongewaard
Spel Cas Enklaar en Marien Jongewaard
Tekst Rob de Graaf
Première 22 maart 2002, Theater Frascati, Amsterdam

[Ze eten oesters]

Marien
Zo?
Zo, Ko?
Cas
Maak me niet te schande
Laat zien dat je iets weet
Laat zien dat je iets kan
Marien

Wat denk jij, Ko
Heeft de mens een vrije wil?
Zijn we allemaal verantwoordelijk voor wat we doen en wat we niet doen, of...-
Of ben ik alleen maar het product van mijn omgeving?
Wat is daarop uw antwoord, Ko?
Cas
Nee
Niet speculeren
Je moet je richten op het meest nabije
Op de binnenkant
Op hoe dat is, op hoe dat smaakt
Dat zilte
Marien
Het gaat niet

Cas
Je probeert het niet
Marien
Jij moet het doen, Ko
Die vlerken van mij, die zijn er gewoon niet geschikt voor
Cas
Nee, nee, nee
Ik eis dat je je inzet
Ik had iets voor ogen
Iets over jou en mij, en dat we in alle rust ergens van zouden genieten, net alsof we gewone mensen in een gewone wereld zijn
En dat ga jij me niet afnemen
Marien
Deze, daar zit helemaal niets in
Helemaal droog
Cas
Dat bestaat niet
Je moet beter lepelen
Marien
Volgens mij hebben alleen de ouders een vrije wil
De vaders zijn de daders
Een kind kan niets zelf
Kan alleen maar reageren
Is nooit schuldig
Nooit verantwoordelijk
Een kind is een gevangen vogel
Cas
Eet met je mond dicht
Marien
Ik wil niet meer
Cas
Ze zijn nog niet op
Marien
Ik word misselijk
Cas
Kom hier
Dan zal ik je helpen
Kijk... mond open en
Marien
Au, Ko
Wat doe je nou
Au
Denk om mijn gevoelens
Cas
Hè, nee - hè, wacht
Kus erop
Alles vergeten
Marien
Nee, Ko
Au
Zo gaat dat niet
Daar kom je niet mee weg
Cas
Godverdomme
Wat doe je nou?


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login