THEATERTEKSTEN

Auteursbond-theaterteksten
is een project van de
Auteursbond, de
beroepsorganisatie
van (toneel)schrijvers en
vertalers in Nederland.

privacy verklaring

De kop van Jut
door René Retèl - 2015
PDF   AUTEUR
TEKSTEN VAN DEZE AUTEUR

Trefwoorden: 1912, kermis, rariteiten, armoede
Thema: Leren leven met een gruwelijk verleden
Genre: Thriller, Muziektheater

Beschrijving:
DE KOP VAN JUT
een Haarlems MOORD-verhaal
 
Haarlem 1912. Angelique Sonneville, een jonge vrouw uit de betere kringen, houdt haar verleden angstvallig voor haar man verborgen. Waar is zij bang voor? Wie zijn haar vader en moeder? Waarom durft zij geen kinderen te krijgen? En wat heeft dat te maken met een moord die 35 jaar geleden in Den Haag is gepleegd? En welke rol speelt de Kop van Jut?
Cees Nel is ‘armenopziener’ van de Diaconie in de Jansstraat. Op een dag krijgt hij de weduwe Münnemann, een keurig vrouwtje, op bezoek, dat hem vraagt of zij in aanmerking kan komen voor een huisje op het hofje van Guurtje de Waal. Als hij op onderzoek uit gaat naar haar antecedenten, zet hij ongewild een rollercoaster van gebeurtenissen in werking, die leiden tot een dramatische onthulling.
‘De kop van Jut’ is een psychologische thriller, die zich afspeelt in het Haarlem van 1912. Het is kermis in de stad en het Rariteitenkabinet en de Gruwelshow van Doctor Galigari spelen een belangrijke rol bij de ontrafeling van het verleden van Angelique en de zoektocht van Cees Nel.
Ondanks of dankzij het spannende verhaal valt er veel te lachen in deze, met zijn kermisacts: Dikke Dame, lilliputter, de Siamese tweeling, de Vrouw met de Baard en de Vrouw met 4 Borsten wel zéér theatrale Muzikale Komedie, waarvan de boodschap aan het eind door iedereen uit volle borst wordt meegezongen:
‘Iedereen heeft wat
Maar allemaal hebben we dat
Die ene grote schat
Dat is het leven!        

Fragment:
scène 4          Cees komt bij Angelique over haar moeder praten
           
(Cees komt aanlopen op de Koninginneweg hij zoekt het juiste nummer.
Hij belt aan en Angelique komt naar buiten)
 
Angelique    Ja?
Cees  Oh, neem me niet kwalijk ik … Was u vanmiddag niet op de kermis?
Angelique    Ja, bent u van de kermis?
Cees  Nee, nee, maar ik, ik ... U botste tegen mij op.
Angelique    Wat onhandig van me. Heb ik u bezeerd?
Cees  Nee, helemaal niet …
Angelique    Maar wat … eh … komt u dan …
Cees  Wat ik kom doen? Ja, dat heeft niets met de kermis te maken.
Angelique    Oh.
Cees  Bent u Angelique Sonneville?
Angelique    Ja, dat klopt.
Cees  Mijn naam is Cornelis Nel. Ik heb uw adres gekregen van uw moeder.
Angelique    (schrikt)  Mijn moeder?
Cees  Ja die was bij mij op de diaconie. Kan ik misschien even binnenkomen?
Angelique    Nou, nee, dat is op het moment wat lastig ik eh …, ik ben bezig met de grote schoonmaak.
Cees  Oh ja. Ja, dat snap ik. Uw moeder was dus vanmorgen bij mij op de diaconie.
Angelique    Maar ik dacht, dat mijn moeder in Amsterdam woonde.
Cees  Nee, nee ze woont hier, in de Ridderstraat, in het huis met de gevelsteen “De Liefde”.
Angelique    Oh jeetje.
Cees  Wist u dat niet? Ze woont daar uitermate beroerd, hebben wij de indruk. En ze kwam dan ook vragen of ze in aanmerking kon komen voor een huisje op een hofje. Ze wist wel waar u woonde.
Angelique    Ja, het spijt me. Ik wist werkelijk niet, dat zij hier …
Cees  (beetje streng) Wist u ook niet, dat ze het zo arm had. Je zou toch denken dat u vanuit uw positie, haar toch wel enige ondersteuning zoudt kunnen bieden. Ze is per slot toch ook een vrouw op leeftijd.
Angelique    Meneer Nel, u moet weten – het botert niet zo tussen mijn man en mijn moeder – wij leven daarom al geruime tijd in onmin. Wij zijn haar daarom ook al enige tijd uit het oog verloren.
Cees  Enige tijd?
Angelique    Een paar jaar.
Cees  Maar het is toch uw moeder.
Angelique    Jawel, maar u hebt geen idee hoe ze …(stopt plotseling)
Cees  Hoe ze wat?
Angelique    Nee, niets. Ik zal haar wel gaan opzoeken. Maar laat u mijn man er in godsnaam buiten.
Cees  Is dat nou wel zo’n goed idee?
Angelique    Oh  ja, beslist. Die twee, dat is water en vuur. Hij wil haar gewoon niet meer kennen.
Cees  Nou, goed. Dan ga ik maar. Hopelijk kunt u toch iets voor haar betekenen.
Angelique    Ja, wie weet. En dat huisje, op dat hofje, gaat dat door?
Cees  Dat moeten we natuurlijk nog even bekijken. Dag mevrouw Sonneville en sterkte met de schoonmaak.
Angelique    De wat? Oh, ja, natuurlijk
 
NEE, NEE, NIET WEER
Angelique:
Nee, nee niet weer           (refrein)
Waarom gebeurt dit elke keer
Waarom laat ze mij niet gaan
Ik heb haar toch niets gedaan
Waarom wil ze telkens meer
Nee, nee niet weer
        
        
        
Ik dacht, nu ben ik eind’lijk veilig
Ik heb een man, een nieuwe naam
Nu kan ze mij vast niet meer vinden
Nu moet ze mij wel laten gaan
Maar ook hier komt ze mij zoeken
Ben ik niet veilig meer voor haar
Zij eist mij op, zij is mijn moeder
Mijn leven is nu in gevaar
                  
REFREIN
 
Ik heb hem nooit durven vertellen
Dat ik nog een moeder had
Ze woonde toen nog met een kerel
In Amsterdam, was altijd zat
Ze lijkt zo netjes, maar ze deugd niet
Zit altijd achter kerels aan
Dus als Derk-Jan dat had geweten
Dan had hij me laten staan
 
REFREIN
        
Ik wil mijn eigen leven leiden     (brug)
Ik wil niet bang meer hoeven zijn
Ik wil me van mijn jeugd bevrijden
Ik wil mijzellef kunnen zijn
 
Nee, nee niet weer           (refrein)
Waarom gebeurt dit elke keer
Waarom laat ze mij niet gaan
Ik heb haar toch niets gedaan
Waarom wil ze telkens meer
Nee, nee niet weer
 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
login